Een stage moet ergens over gaan.

Een stage moet ergens over gaan.

Koffie inschenken

Wanneer iemand bij ons stage komt lopen, vinden we dat die periode betekenis moet hebben. Je moet er iets leren wat je niet uit een boek haalt, ervaren hoe het is om in een team te werken en ontdekken waar je als ontwerper eigenlijk staat. We realiseren ons heel goed dat een stage bepalend kan zijn voor de richting van iemands loopbaan, en precies daarom nemen we hem serieus. Bij SchaapOntwerpers ben je dus niet verantwoordelijk voor het inschenken van koffie, maar voor je eigen ontwikkeling, en daar hoort begeleiding bij die verder gaat dan af en toe meekijken.

Die overtuiging komt uit mijn eigen verleden. Rond 1996 liep ik stage bij BRS Premsela Vonk in Amsterdam, het bureau dat tegenwoordig Eden Spiekermann heet. Daar werd ik behandeld als onderdeel van het team en werkte ik aan echte opdrachten in plaats van oefenwerk. Die ervaring heeft mij gevormd als ontwerper en heeft ook bepaald hoe ik vind dat een stage eruit moet zien.

Tijdens die stage werkte ik mee aan middelen voor de huisstijl van de Belastingdienst, aan doorvertalingen voor ABN AMRO mocht ik zelfs de corporate brochure voor de KNMT ontwerpen. Het waren geen schoolopdrachten en niemand zei dat het “voor een stagiair best goed” was. Het werk moest gewoon goed zijn, want het werd ook echt gebruikt. Daar leerde ik dat ontwerp vooral gaat over keuzes maken, structuur aanbrengen en iets begrijpelijk maken voor de gebruiker. Niet versieren, maar oplossen. Dat inzicht gebruik ik nog elke dag in hoe wij bij SchaapOntwerpers naar merken, websites en systemen kijken.

BRS Premsela Vonk

BRS Premsela Vonk was een invloedrijke ontwerpstudio in Amsterdam die ontstond uit het grafisch ontwerpbureau BRS en de studio van ontwerper en interieurarchitect Benno Premsela en partner Jan Vonk. Het bureau stond bekend om een nuchtere, systematische ontwerphouding waarin helderheid en structuur belangrijker waren dan decoratie en werkte veel voor grote organisaties en publieke instellingen.

In de jaren negentig schoof het werk steeds meer richting communicatie en digitale toepassingen. Uiteindelijk werd het bureau onderdeel van Eden Design & Communication en later van Eden Spiekermann, waar het klassieke huisstijlontwerp doorontwikkelde naar digitale producten en interfaces.

Van stageplek naar werkplek

Stein begon ooit bij ons als stagiair frontend development. Gewoon nieuwsgierig, met zin om te bouwen. Tijdens zijn stage werkte hij direct mee aan echte projecten en merkte hij hoe theorie pas echt waarde krijgt in de praktijk. Na zijn stage bleef hij twee dagen per week hangen tijdens zijn afstuderen. Hij groeide snel, kreeg meer verantwoordelijkheid en werd steeds zelfstandiger. Wat begon met kleine componenten eindigde in complete features. Het vaste contract dat volgde voelde dan ook niet als een verrassing, maar als een logische volgende stap.

Hoe wij stagiairs laten werken

Daarom laten wij stagiairs niet eerst maanden oefenen op interne klusjes. Ze draaien meteen mee in projecten. Niet zonder begeleiding, maar wel met verantwoordelijkheid. We werken vaak met twee stagiairs tegelijk, zodat ze elkaar helpen, spiegelen en samen beslissingen nemen wanneer wij even met een deadline bezig zijn. Op dit moment zijn dat Sybren en Casper.

Een briefing vóór de eerste dag

Nog voordat hun stage begon kregen ze een opdracht binnen ons project voor SPO Utrecht. We ontwikkelen daar een platform waarmee 38 basisscholen een nieuwe website krijgen. De uitdaging zit niet alleen in techniek, maar vooral in het meenemen van mensen in het proces. Elke school moet zijn identiteit kunnen aanleveren, denk aan kleuren, logo, typografie en beeldgebruik, en tegelijk onderdeel worden van één systeem. Hun opdracht was om een onboarding applicatie te ontwerpen die scholen stap voor stap helpt die informatie aan te leveren en tegelijk enthousiast maakt.

Eerst begrijpen, daarna ontwerpen

Ze begonnen niet met vormgeven maar met vragen stellen. Ze hebben zelf een Product Vision Board sessie voorbereid en begeleid waarbij wij ons als opdrachtgever opstelden. Wij gaven input en zij moesten bepalen wat het probleem precies was en wat minimaal nodig was om het op te lossen. Want: Daarna bouwden ze een klikbaar prototype.

Ontwerpen is ook vertellen

Op basis van de feedback verbeterden ze het ontwerp en leverden ze een nieuwe versie op. Ze deden dus het volledige traject zelf, van onderzoek tot presentatie. Daarna bouwden ze een klikbaar prototype.

Presenteren aan de opdrachtgever

We besteden veel aandacht aan hoe je je werk presenteert, omdat een goed ontwerp pas waarde krijgt wanneer iemand begrijpt waarom het goed is. We oefenen hoe je een verhaal opbouwt, hoe je keuzes uitlegt en hoe je iemand meeneemt.

Casper:
“Je merkt dat je ontwerp pas echt logisch wordt wanneer je het moet uitleggen.”

Waarom we dat zo doen

Mijn eigen stage gaf me vertrouwen voordat ik dacht dat ik er klaar voor was, en juist daardoor groeide ik sneller dan op school ooit had gekund. Dat proberen wij door te geven. Niet beschermen, maar begeleiden. Niet voordoen, maar laten doen. Een stage moet geen periode zijn waarin je wacht tot je mag beginnen met werken, maar de periode waarin je leert hoe werken echt voelt.